Filmy i warsztaty na 16 Dni Akcji Przeciwko Przemocy ze Względu na Płeć
W ramach obchodów 16 dni Akcji Przeciwko Przemocy ze względu na płeć Koło Naukowe Gender Studies UG, Stowarzyszenie Arteria oraz grupa trójmiejska Amnesty International zorganizowały pokaz filmów oraz warsztaty. Podczas pokazu filmów prelekcję charakteryzującą kobietę – ofiarę przemocy wygłosił psycholog Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Gdyni Beata Laskowska
16 Dni Akcji Przeciw Przemocy ze Względu na Płeć to międzynarodowa kampania, organizowana przez Women’s Global Leadership Institute. Wybrano dni pomiędzy 25 listopada, Międzynarodowym Dniem Przeciw Przemocy Wobec Kobiet a 10 grudnia, Międzynarodowym Dniem Praw Człowieka, aby było to symbolem związku pomiędzy przemocą wobec kobiet a naruszaniem praw człowieka i by podkreślić, że przemoc wobec kobiet jest pogwałceniem praw człowieka. Hasło tegorocznych 16 dni to: ZAANGAŻUJ SIĘ – DZIAŁAJ – DOMAGAJ SIĘ. MOŻEMY zakończyć przemoc wobec kobiet.
Trójmiejskie obchody obejmują pokaz filmów oraz warsztaty antyprzemocowe. Bardzo ważnym punktem obchodów były warsztaty antyprzemocowe. Miały one na celu uświadomienie problemu przemocy ze względu na płeć wkraczającym w dorosłe życie nastolatkom. Warsztaty pozwoliły skonfrontować swój sposób myślenia z poglądami innych uczestniczących osób, w efekcie uczyły postaw tolerancji i zrozumienia dla innych. Poszerzanie wiedzy na temat praw człowieka to praca u podstaw, która niezbędna jest do kształtowania zachowań wolnych od przemocy. Jak piszą organizatorzy kampanii: „Wszyscy razem mamy obowiązek zakończenia przemocy ze względu na płeć jako kobiety, dziewczyny, mężczyźni, chłopcy oraz ludzie wszystkich pokoleń, religii, zawodów, orientacji seksualnych, sprawności, przekonań politycznych i warunków socjoekonomicznych”.
Wydarzenie było częścią ogólnopolskiej kampanii “Droga kobiet – przeciwdziałanie przemocy wobec dziewcząt i młodych kobiet” realizowanej przez Stowarzyszenie Autonomia finansowanej przez Fundusz Inicjatyw Obywatelskich.
Informacje o filmach:
1.) Delikatnie nas zabijają 3. Obrazy kobiet w reklamach (Killing Us Softly 3. Advertising’s Image of Women).
Pionierska praca Jean Kilbourne pomogła rozwinąć i spopularyzować studia nad wizerunkiem płci w reklamie. Jej oba nagrodzone filmy – Killing Us Softly (1979) i Still Killing Us Softly (1987) miały i nadal mają wpływ na miliony studentów i studentek, uczniów i uczennic z całego świata. Kilbourne pokazuje czy i jak, zmienił się obraz kobiet w reklamie w latach 80. i 90. Ponad 160 reklam prasowych i telewizyjnych służy Kilbourne do krytycznej analizy wizerunku kobiet i poruszenia takich tematów jak uprzedmiotowienie , fragmentaryzacja, seksualizacja, pornografia czy przemoc. Autorka zachęca do spojrzenia na znane obrazy w nowy, bardziej poruszający i mobilizujący do działania sposób.
2.) Maska twardziela. Przemoc media i Kryzys męskości (Tough Guise. Violence, Media and the Crisis in Masculinity).
Maska twardziela jest pierwszym filmem edukacyjnym skierowanym do uczniów/uczennic oraz studentów/studentek, mającym na celu systematyczną analizę związków między popkulturową symboliką, a pojęciem męskiej tożsamości w USA u progu XXI wieku. W tej nowatorskiej, wszechstronnej analizie Jackson Katz ukazuje, że powszechność przemocy w społeczeństwie amerykańskim, wliczając strzelaniny w szkołach w Littleton (stan Kolorado), Jonesboro (stan Arkansas) i wielu innych, należy postrzegać jako część trwającego kryzysu męskości. Film jest bogato ilustrowany przykładami z kultury popularnej od programów typu talk show po imprezy sportowe, od Buntownika z wyboru po Chłopaków z sąsiedztwa, od muzyki country po hip-hop.
Tagi: przeciw przemocy
Witam!!!
Te warsztaty, prelekcje, filmy o przemocy to jest wielki pic dla robienia propagandy i szumu medialnego w celu wyciągania pieniędzy od podatników i z kasy unijnej przez propagandzistów i ideologów.
Gdy jest potrzebna praktyczna pomoc, to się okazuje, że jest to iluzja. Podaję przykład. Dnia xxxxxxxxx. towarzyszyłem córce xxxxxxx w związku z umówioną wizytą u Pani psycholog (prawdopodobnie) xxxxxxxxx o godz. xxxxxxxx Ja niestety nie zostałem przyjęty a miałem zamiar zadać parę pytań. Córka prawie całą godzinę przedstawiała swój problem małżeński, a Pani psycholog słuchała. W końcu córka zapytała się w jaki sposób powinna ona odreagowywać na nienormalne zachowania męża. Niestety nie uzyskała żadnej rady. Jedynie co Pani psycholog powiedziała to, że ona nie jest w stanie zmienić postępowania męża bez rozmowy z nim oraz, że nie ma możliwości zmuszenia jego do przyjścia na wizytę do niej. Wiadomo, że człowiek o skłonnościach psychopatycznych dobrowolnie nie pójdzie razem z małżonką po poradę do psychologa. Córka już wcześniej proponowała mężowi taką wizytę u innego psychologa, wówczas odpowiedział jej, że on jest zdrowy i nie musi korzystać z porad psychologa.
W tej sytuacji Wasz program pomocy jest bezradny a córka jest zdana tylko na siebie i na pastwę swego męża.
Witam,
Pozwoliłem sobie moderować Pana komentarz i wykreślić kilka słów, gdyż nie sądzę aby Pana córka życzyła sobie aby opisywać jej problem publicznie. Odnosząc się do Pana wypowiedzi:
Dorosła kobieta przyszła na spotkanie z psychologiem, umówiła się na to spotkanie, to był czas dla niej, a nie dla Pana. Na żadne pytanie w jej sprawie i tak nie uzyskałby Pan od nas odpowiedzi, ponieważ to nie Pan jest naszym klientem tylko Pańska córka.
Nie wystawiamy recept i nie mamy gotowych rozwiązań. Pomagamy potrzebującym osobom odnaleźć się w trudnych sytuacjach, zrozumieć je i znaleźć w sobie siłę do poradzenia sobie nimi. Jedno spotkanie to często zbyt mało czasu aby tego dokonać.
Myślę, że brakuje Panu podstaw, aby oceniać czy potrafimy pomagać w takich sytuacjach. Zapewniam, że potrafimy.
Jeśli zaś chodzi o pokazy filmów o przemocy, to myślę, że warto o niej mówić otwarcie. Gdybyśmy jako społeczeństwo byli bardziej świadomi tego czym jest przemoc, jak jej unikać, jak się przed nią bronić, to być może takie propagandowe akcje nie byłyby potrzebne. Póki co jednak, ta świadomość jest zbyt mała.